İtirafım var Yıllardır bıkmadan usanmadan Fenerbahçe'den Avrupa kupalarında başarı bekliyoruz. Umutlarımız her sene parlak bir yıldız olarak ışıldasa da genellikle Edirne'den başımız önde yurda dönüyoruz. Haftaya karşılaşacağımız Anderlecht'le gençlik yıllarımda yine eşleşmiştik. Fanatik bir Fener taraftarı olarak o zamanlar futbolcular gibi biz de büyük heyecanla maçlara hazırlanırdık. Serde gençlik de var. Dünyamız Fenerbahçe. Onunla yatıp, onunla kalkıyoruz. Belçika şampiyonu bizden güçlüydü. Futbolcularımıza inansak da turu geçmek için biz de bir şeyler yapmalıydık. Benim gibi kulübe hasta derecesinde bağlı iki arkadaşımla küçük bir çete oluşturup zamanın modası asker bozması postallarımızı da ayağımıza geçirdik.. Fener'i kurtaracak planı uygulamaya hazırdık. O tarihlerde Avrupalı takımlar İstanbul'a geldiklerinde hediyelik eşya almak için de Kapalıçarşı'yı dolaşırlardı. Biz liseli kafadarlar da eylemimizi orada uygulayacaktık. Hedefimiz de Anderlecht'in o zaman en iyi oyuncusu olan takım kaptanı Junion idi. Ben kaptanı postalımla tekmeleyecektim, o oynamayınca Fener de kupada tur atlayacaktı!
Hayatımın ıskası Saatlerce aç susuz beklemiştik. Sonunda Anderlecht kafilesi Kapalıçarşı'ya gelmişti. İşte kaptan önümdeydi. Ben tam tekmeyi vurmak üzereyken o bana elini uzatıp, bir de maç bileti vermez mi? O an şaşkınlıktan hayatımın ıskasını yaptım ve adama da vuramadım. Kaptanın sevecen bakışı ve saçımı okşayışı futbol ve insanlık anlayışımı bir anda ters düz etmişti. Aradan 42 yıl geçtikten sonra rakibimiz yine Anderlecht olunca kendimle yüzleşmek istedim. Cahil bir çocukluk hatırası olarak fanatikliğim anılarımda kalsa da utancımı hâlâ taşıyorum. O zamanlar Anderlecht'e elenmiştik ama bugün Fenerbahçe, Anderlecht'i yenebilecek kadroya sahip olduğu için haftaya galip geleceğiz diye düşünüyorum. İyi bir takım ve sağlıklı bir seyirciyle bu maçı Belçika'ya bırakmadan bitirmeliyiz. Gençler hepinize başarılar...
Servisi
