Tanıyın bunları! Zulam kan ter içinde asi, ha desen koparacak dizginlerini; der ya şair işte aynen o haldeyim... Anlaşılamaz bir düzenin garip bir yolcusuyum. Yıllardır içimdeki asiyi zapdederim de, gayrı mani olamam diye korkarım. Dört yarım ketenpere sarması gibi kaşlarını çatmış, kollarını büzmüş, bizi beklemekteyken nedir bu camianın hali? Herkeste bir savrulmuşluk... Boksör gibi köşesine çekilmiş, gong sesini beklemekte. Neresinden vurayım diye hesap yapmakta. Lakin, hesabı düşmana değil, dostuna görmekte... Yıllarca aynı masada rakı kadehini terletmiş, tribünde omuz omuza verip kim bilir kime karşı yürümüş yüzlerce adamın birbirine kan davası gibi Beşiktaş'sız bu duruşu nedir? Nedir bu dostunu düşmanını tanıyamama... Kamplara bürünmüşlük, gruplara ayrılmışlık, "isimlerin" peşinden koşma hali nicedir... Herkes Beşiktaşlı değil mi? Bir topçunun gelişi ya da gidişi, camiayı böylesine bölebilir mi? Her zaman söylüyorum, forma aşkıyla oynayan kaç oyuncu sayabilirsiniz!? Peki, formasını hakkını vererek terleten futbol sayısı? Kapitalist sistem gırtlağımıza kadar dayanmışken ne ruhu? Futbolcuya ruhu tribün verir, yoksa her ruhsuzlukta ne diye Pascal diye bağırıyorsunuz ki? İşte o yüzden yedi düvelin profesyonel olduğu bir ortamda, kadın-erkek aşklarının bile çıkar evliliklerine düştüğü, sözüm ona "Love Story"lerde o Fener'den gelmiş, bu G.Saray'dan dönmüş; o kadar da önemli değil dostlar. Sen, Atletico Bilbao tarzını felsefe ve camia olarak benimsersin ve bu işe soyunursun, o zaman bütün bu ayrımcılıklara amenna. Bu dedikodu kervanı, bu ihtiras, bu kapris, mayın döşenmiş tarla gibi gelmekte gözüme. Ey kara gözlü, ak alınlı; sanadır sözüm iyi dinle... Tanı bunları! Zago'dan bu yana, pusu hep sana çalışmaktadır. Düşme çiyan kuyularına... Tanı bunları, tanı da öyle büyü!
Servisi
