Kayıp ilanları Üst katlarda Fenerbahçe'den gayrisini hırpalayan bir kayıp tufanı vardı bu hafta. Fenerbahçe için şahane kazanç haftasıydı. Beşinci mevsimin ta kendisi. Zico'da mıknatıs vardı belki. Gaziantep karşısında ikinci yarıda takımını mücadeleye sürüklerken, hem galibiyeti çekti, hem diğer büyüklerin puanlarını.
***
Fenerbahçe'ye düşmanlık ettikçe rütbe aldığını düşünen adamlar ülkesinde, yorumlar da kaypak oluyor kuşkusuz. Fenerbahçe liderliği kazanmıyor, başkası veriyor. Alex golü atmıyor, kaleci yiyor. Bu ülkede Fenerbahçe düşmanlığına, "usta yorumculuk" deniyor. O yüzden Fenerbahçe kaybedince ajanslarda birinci haber. Kazanınca "Ne haber?"
***
Bursaspor'un gol yağmurunda Vestel Manisa'nın boyası biraz daha aktı. Teknik direktörlüğün paha biçilmez jönü olarak, Ersun Yanal da şimdilik prensliği bıraktı. Bilmiyorum ne halde. Zaten oldum olası, kayıp ve ölüm ilanlarını pek takip etmem.
***
Eleştirinin erdemiyle kırbaçlanan atlar şaha kalkar. Ümit Özat, kaptan gibi oynadı, bu kez deniz feneriydi. Sol yanına tutundu, bıkkınlığına değil. Futbolda kompleksin yeri yok. Hak ettiğin zaman formayı kaparsın. Eleştiriler iyiler içindir. Eleştirilerden nasibini almak da iyilerin işidir. Formasının hakkının vermeyenlerin her dakikasını sorgulamak hakkımızsa... Hakkını verenleri alkışlamak da kaçınılmaz görevimizdir.
***
Hâlâ Alex'i tartışıyorlar. 10 gol, 9 asist. Takımı ipten almanın bütün hünerleri. Heykelini yapmak için, tüm şartlar müsait. Zavallı Moldova'ya attığı goller için Hakan Şükür'e kahramanlık masalları uyduranlar, şimdi elden ayaktan düşmüş Hakan Şükür resimlerine de çerçeve uydursunlar. Hakan Şükür mükellefi olmanın getirisi onların hesabına yazılsın. Gerçeklerin hesabı, hafta sonundaki maçlarda kesiliyor çünkü!
***
Galatasaray, Rize'de battı. Rize'deki şahlanmış denizde, kağıttan gemilerini kıyılara ulaştıran Rizesporlu futbolcuların verdiği mücadeleye baktım. Yüreklerin de kürekleri var. Alın terine ve namuslu mücadeleye, kimsenin gücü yetmiyor bazen. Ne hakemin, ne efsane tacirlerinin...
***
Beşiktaş, Antalya'da kendini ele vermenin ikinci baskısındaydı. Her karesi panik olan bir filmin oyuncuları, son anlarda Cordoba'nın bacak arasından sağladı beraberliği. Maçın sonunda "Tigana istifa" diye bağırıyordu tribünler. Yıldırım Demirören'den istifade eden düzen, Tigana'nın kellesiyle Beşiktaş'ı düzlüğe çıkaramaz. Yanlış adreslerde nefes tüketmenin alemi yok. Tigana da gerçeği açıklamış zaten. "Ben hokkabaz değilim"
***
Sakarya'da klasik Trabzonspor belgeseli izledik. Kendine atılmış kördüğümü... Trabzonspor bunu her yıl yapıyor. Ziya Doğan yükselirken konuşma sendromuna kapıldığı içindir ki, aynı tuzağa bir kez daha düştü. Sakaryaspor hem hakemi yendi, hem Trabzonspor'u... Geçen hafta da söylemiştim. Sakarya üzerinde oynanan garip bir hakem oyunu var. Adaletsiz ve insafsız! Adaletli hakem bulmak da mesele zaten!
