Canları sağolsun Karanlıkların hakimiyet kurduğu bir düzenin, yenik askerleri mi ilan edilecek Fenerbahçeli futbolcular? Kendilerine karşı barikatlar, aydınlık düşüncelerine karşı tarikatlar oluşturulmuşken, kazanmak nasıl da kutsal olurdu. Olmadı. Canları sağolsun. Bu heyecanlı yarışa bizleri ortak edenleri, kaybettikleri için yok sayabilir miyiz? Galatasaray'ın şampiyonluğuna anlam kazandıran Fener'in büyüklüğü değil mi? Yanlarında durun, dik dursun başları! Kaybetmek kazanmak kadar değerlidir bazen. Bırakın futbolculara ithaf edilsin, taraftarın gözyaşları.
***
Günah keçileri mi arayalım, bir yıllık sevaplarını bir kalemde silip? Ligin başından bu yana bütün güzellikleri sergileyenleri, şampiyon olamadılar diye kör ışıklar arenasında yem mi edelim? Galatasaraylı futbolcuları altın tozuna batıralım da, son dakikaya kadar mücadeleden kopmayan Fenerbahçeli futbolcuları çamur deryasına mı atalım? Sefalet kurnazı Adnan Polat'a "kol saati" verelim de, Adnan Polat'ın takımını üç kez eze eze yenen Fenerbahçeli futbolcuları yerelim mi? Hakem hatasıyla maç kazanmış olsalar da, bir kez bile isimleri rakip takım kalecileriyle anılmayan futbolcuların onurlu duruşunu inkar mı edelim?
***
Bir kaybetme anı vardır, kale kocamandır da, ayaklarda mermer pabuçlar vardır sanki. Yürekler iflas eder, bütün yollar yokuş olur. Cennet halinden cinnete uzanmak gerçeği vardır, olmazsa olmaz. Büyük denizler aşılır, koca nehirler geçilir de, karıncaların su içtiği ırmakta boğulmak da vardır. Olur mu olur! Bütün geçmiş inkar edilir de, her şey son maçtaki kimliklerden mi sorulur? Haksızlık olmaz mı yani? Sahi ya, Fenerbahçe'den başka hangi takım taraftarı için, bilet alınırken ikametgah istendi bu ülkede? Fenerbahçe'den başka hangi takıma karşı, vahşi duygularla bezenmiş "konfeti organizasyonu" üretildi? Hangi takıma karşı sinsi yemeklerde ittifak orduları kuruldu? Şampiyonluğu kaybettikleri maçta bile, zerre kadar çirkefliğe bulaşmayan futbolcuların duruşu, şampiyonluk kadar değerlidir.
***
Fenerbahçe kaybetti, üzülen sadece Fenerbahçe taraftarı... Sevinen herkes... Fenerbahçe kazansaydı sevinen sadece Fenerbahçe taraftarı olacaktı. Üzülen herkes... Bu gerçek bile çok şeyi açıklar. Ne diyelim, bazıları "ittifak sofralarında" birbirlerini doyursunlar. Onların gözlerini de Fenerbahçe düşmanlığı doyursun. Yarından sonraki yemeklere üçüncü şahıslar da buyursun.
***
Rakibini üç kez yendiği halde, bir kez bile tebrik edilmeyen Fenerbahçe'ye, şampiyon Galatasaray'ı tebrik etmek düşer, Taraftara da bu yangını söndürmek düşer. Çünkü Fenerbahçeli futbolcuların, taraftarından başka kimsesi yok.
***
O futbolcular, bir finalin en dokunaklı yerinde kalmış olabilirler. Bir yolculuğun son durağında devrilmiş de olabilirler. Ama karamsarlıktan doğmaz tribün şarkıları. Bugünleri taşımak taraftara zor gelmesin. Madem ki Fenerbahçe tribünlerinde "Güzel günler göreceğiz" deniyor, o halde güzel günleri gösterecek olanlara niye berbat bir bedel ödetilsin? Şimdi onurlu bir koşunun yaralı askerlerine el uzatmak zamanı. Kaybetmek kazanmaktan daha değerlidir bazen. Fenerbahçeli futbolcular sadece kendi taraftarlarına borçlu ve bu yıl kaybettiklerini gelecek yıl ödeştirirler. Taraftarlar yüreğinden öpsün onları.
