Bu takım sevilir Konya, Rize, G.Antep, Sivas,Trabzon, F.Bahçe... Bunlar Beşiktaş'ın sahasında yenildiği takımlar. Malatya, Erciyes, Kayseri ve Diyarbakır... Bunlar da İnönü'de berabere kaldığı rakipler. Tam beş maçı 1-0 kaybetmiş Kartal, bir maçta golsüz berabere kalmış. Fener'e yenilirken bir gol atmış, Erciyes ve Malatya ile 2-2, Diyarbakır'la 1-1 berabere kalmış... Yani 10 maçta topu topu 6 gol atmış... Yaklaşık 150 dakikaya 1 gol düşüyor... Şu işe bakın, milyonlarca dolar transfer yap, yaklaşık 30 futbolcuyla sezonu aç ve sahanda (10 maç ortalamasına göre) bir gol sevinci yaşayabilmek için 150 dakika bekle. Neymiş seyirci baskısı mı, güldürmeyin adamı... O işin masal tarafı... Gerçek başka... Ligin ilk yarısı boyunca rekabet normalin dışına çıkıyor Beşiktaş'ta... Kadronun yarısı "Ara transferde beni nasıl olsa gönderirler" mantığıyla hareket ediyor... Rekabet daha çok çıkar kavgasına dönüşüyor. Herkes maç başına alacağının hesabını kitabını yaparken Beşiktaş'ın hedefleri kaybolup gidiyor... Dolayısıyla İnönü de rakipler için cehennem değil, cennet oluyor...
Yan gelip yatıyorlar Ara transferde giden gittikten sonra, biraz da sözleşme döneminin yaklaşması nedeniyle bir kıpırdanma oluyor Beşiktaş'ta... Birkaç maç kazanıp şu ya da bu şekilde Avrupa'yı garantiye alıyorlar ondan sonra yine yan gelip yatıyor Beşiktaşlı futbolcular... Son Sivas maçı takımın uyuduğunun en somut örneği... Doksan dakikayı şöyle bir göz önüne getirin... O kötü Sivasspor karşısında doğru düzgün pozisyonu yok koca Beşiktaş'ın... Böyle şey olur mu? Maç bitiyor Balili koridorda bağırıyor, "Büyüklerden en çok Beşiktaş'ı seviyorum." Gel, yen, 250 milyarı cebe koy ve git... Kim sevmez bu Beşiktaş'ı...
