İki delikanlı gibi Kuduz anonsların kışkırttığı bir düzende, insanların öldüresiye dövüldüğü bir ülkede, öç duyguları körükleniyor. Manisa'da, Fenerbahçe taraftarını "başka tanrının çocukları" gibi görmenin hasat mevsimi vardı. Bir soytarının anonsundan ziyade, maçtan üç gün önceki anonsları dikkate alın. Fenerbahçe nefretinin gazını kaçıranları. Teröristlere el pençe durmakla, sarı lacivert giysili insanlara öldüresiye vurmak arasında, nasıl bir çelişki var acaba? Aziz Yıldırım, Daum'a sahip çıktığı kadar, dövülen taraftarına niye sahip çıkmadı acaba? Türkiye'deki her Fenerbahçe taraftarının, kuduz anonslar yapanları yargılama hakkı saklı kalmalıdır. Annelerin yüreğini ağzına getiren görüntüler, kırılan koltuklardan çok daha önemlidir çünkü!
* Vestel Manisalı futbolcuların anasının ak sütü gibi helal ettiği galibiyetin hakkını verelim. Ersun Yanal'ın olağanüstü mücadele ruhuna saygıda kusur etmeyelim. Ama Fenerbahçe'yi duman eden Daum'u da görmezlikten gelmeyelim. Daum'un halt ettiği yerde Fenerbahçe mat oldu.
* Aziz Yıldırım, Vestel Manisalı futbolculara tepki gösteriyor. "Galatasaray için değil, kendiniz için oynayın" diye. Aziz Yıldırım o tepkiyi kendi futbolcularına göstermeliydi. "Formanız için oynayın!" Vestel Manisa, onca eksik ve yoklukla, Türkiye'nin en pahalı takımına karşı, kimin için oynarsa oynasın, Fenerbahçe'nin bu hallere düşmeye hakkı yoktur. Aziz Yıldırım'ın da, adres şaşırtmaya hakkı yoktur. Her zaman söylüyorum, "Daum, Fenerbahçe'nin başına da beladır, sonuna da..." Daum'u bu takımın başına musallat eden de Aziz Yıldırım'dır... Sırf medyaya inat olsun diye, Daum'u bu sezon takımın başında tutmak, Fenerbahçe'nin harcanan yıllarına ayna tutmaktır. Kendi korkularına tutsak olmuş bir duvar gibi duran Daum, Fenerbahçe'nin bugünlerini de, yarınlarını da yok ediyor. Hiçbir şampiyonluk bu gerçeği değiştiremez! Ve bu yıl kaçacak şampiyonluk kadar hiçbir gerçek Fenerbahçe'nin façasını bozamaz!
* Galatasaray'a gelince... Galatasaray, tırnaklarından yelesine kadar şampiyonluğa sevdalı bir Aslan gibi mücadele ediyor. Parasızlık ve kimsesizlik çarkında eğilmeyen futbolcuların onur mücadelesidir, 3 puan farklı liderlik. Bu liderlikten sakın ola başkaları gurur payı çıkarmasın. Taraftarları onları nice maçta yalnız bıraktı. Yönetimi protesto etmek adına, futbolcuların konsantrasyonunu bozdular, kendi futbolcularına bile sövdüler. Yöneticiler, "isteyen oynar, istemeyen oynamaz" diyerek, onları kaderine terk etti. Ve o futbolcular, sadece forma aşkının temsilcileri olarak, olmazları olur yaptı. Şampiyon olsalar da, olmasalar da, o futbolcuların karşısında eğilmek zorundayız. Takımına hükmetmenin kralı Gerets'in hakkını da vermeliyiz. Futbolcusuna kendini sevdirmesinin sanatçısına...
* Hafta sonunda çok önemli bir derbi var. Bu maçı öç duygularından arındırmalıyız. Fenerbahçe ve Galatasaray'ı "Şampiyonluğun iki kanlısı" değil, "Rekabetin iki delikanlısı" olarak baş başa bırakalım. Çünkü şampiyonluk aşkı aslanın ağzında.
