İ.Akın ve Sergen Onun en beğendiğim yönü; İzmir'den İstanbul'a gelirken beraberinde getirdiği anacığına olan tutkunluğu, "Ona ev tuttum, birlikte yaşayacağız" sözleri. 20 yaşındaydı. Türkiye'de herkes onu uzun yıllar Türk futboluna damgasını vuracağını konuşuyordu. Büyük kulüplerden Beşiktaş kaptı genç yıldızı. İlk haftalardaki performansı büyüleyiciydi. Sonra.. Sonra frene basar gibi "zınk" diye duruverdi! "O da İstanbul gecelerine, güzel mankenlerin tuzağına düştü" dendi. İşte bu söylentiler kahrediyordu onu. Ve şöyle diyordu: "Benim hayatıma anamdan başka kadın giremez. Beni frenleyen sakatlığı atlatınca sahalarda tekrar eseceğim." İbrahim Akın, gerçekten tekrar esmeye başladı, o ağır sakatlığını atlattıktan sonra. Esiyor, ama eserken sağına soluna bakmıyordu. Bakınca da yanındakini görmüyor, görse de "bencillik" yapıyor, çıkarmıyordu topu daha elverişli durumdaki arkadaşına, özellikle de Ailton'a! Yabancıydı "kolektif" oyun, ona! Her maçta olduğu gibi Kayseri Erciyesspor karşısında da onu dikkatle izledim. İnanamadım! Aldığı her topta pas vermek için Ailton'u aradı! Verdi de! Ailton, beklemediği bu iltifata (!) karşılık vermek istedi ama İbo, "kolektif" oyuna yabancılığından anlamadı! İbo gibi; kendisi için "yetenekli oyuncu ama sürekliliğini 90 dakikaya çıkarmalı" diyen Sergen'i de yine dikkatli izledim. Yine bir gol attı, yine bir golün hazırlayıcısı oldu. Pres bile yaptı, sahada basmadık yer bırakmadı. Süper Lig'in 7 maçında kaldığı 263 dakikanın 90 dakikasını ilk kez Erciyesspor karşısında "tam" oynadı. Fazla kilolarını atması işe yaramış! Umarım "incelmiş" Sergen ile "kolektif" oyunu zorlansa da benimseyen İbo'yu bu görüntüleriyle izlememiz sürekli olur.
