Yanlış cesaret Fenerbahçe, futbolun adıydı bu hafta. Kayserispor karşısında kalbiyle mücadele eden sarı-lacivertlilerin diğer yanı derviş sabrındaydı. 90 dakika nakış nakış futbol işlediler. Fenerbahçe, kaliteli futbolu kendisiyle buluştururken, övgülerle süslenmeyi hak etti. Özellikle de Anelka ve Önder Turacı...
***
Önder'in son maçlarda kendini geliştirme tutkusunu izliyorum. "Esas duruşu ölüm bozar" komutunun gönüllü askeri gibi. Topu oyuna katmakta eksilerini de giderirse, ona diyecek sözümüz kalmayacak. Anelka, kaç maçtır, futbola "ayakyazması" eserler bırakıyor. O yüzden üç haftadır onu ayakta alkışlıyoruz. Anelka, sadece Kayserispor maçının kazanılmasına işçilik etmedi, PSV maçına da harç taşıdı. PSV karşısındaki Fenerbahçe'nin en büyük hatası "yanlış cesaret" olur. Çünkü, Fenerbahçe'nin orta alanı kendinden kopup, saldırıya geçtiği zaman, yenilgiye davetiye bastıran bir cömertliğe soyunuyor.
***
Galatasaray'da futbolcu, futbolcunun kurdu olmuş birbirini kemiriyor. Hasan Şaş'ın dişlerinin arasına gizlediği küfre batmış sözcüklerin, ne zaman, nerede ortaya çıkacağı belli olmuyor. Necati'nin bitirimliğine zaten diyecek yok! Takımın bir yanı iskambilden evler gibi... Öte yanı da sağlam temeller üzerine yeniden inşa ediliyor. Gerets'in genç futbolculara forma giydirme cesaretini alkışlayalım. İnsanın kendini yaşatmasıdır, gençlere duyulan güven ve onlara tanınan şans. Samsun karşısında Uğur harika bir kanat oyuncusuydu. Sonradan oyuna giren Zafer de, bugünün çırağıydı, yarının ustası.
***
Beşiktaş yine geçen yılın ilk yarı kopyası. Kartal'ı aramayın evde değil, yine acı gerçeklere misafirliğe gitti. Beşiktaş'a düşen bu yangını söndürmek ama birileri bu "iç kanamanın bedelini" ödeyecek. İki yıldır süren yanlışların "kundakçı tanrıları" bir hesap vermeli. Çünkü, düşlerde gülmektense, gerçeklerde ağlamak bir takıma çok şey kazandırır.
***
Linç devriyesi Bursa'da, harika bir hafta sonu geçirdi. Bir pankart asılıydı tribünlerde. "İntikam zamanı. Varan 1" Diğer iki takım Rizespor ve Beşiktaş... Bursaspor taraftarları, iki yıl önce kümeden düşmenin "işaret fişeklerini" yakarken, aslında kendilerini yakıyorlar ama bu ülkede Futbol Federasyonu yok... Yönetici zarafetini de yitiriyoruz. Onların kullandıkları kelimeler, kurşun gibi. Beşiktaş Başkanı Yıldırım Demirören, kulübün sorunlarıyla uğraşması gerekirken, gazeteci Hıncal Uluç'la ilgili sorulan soruya verdiği cevaba bakın. "Bırakın o pembe gömlekliyi!" Ben de diyorum ki, Sayın Demirören'e... "Pembeye ne kadar uzaksanız, siyaha o kadar yakın kalın!" Bu gurur da size ait olsun. Ne de olsa, "Erkek adam renkli takım tutmaz!" Ama analara sövülen pankartları seyreder!
***
İmparator üretim merkezi olan futbol medyası, Abdullah Avcı'yı "henüz" fark ediyor. 17 Yaş Altı Milli Takım Teknik Direktörü'nü... İki yıldır bu spor adamını "inatla" işaret ediyorum. Verdiği mücadeleyi, yarattığı gençleri... Ondaki başkalığı... Ve bir adam, arkasına hiçbir gücü almadan, sadece sevgi, futbol bilgisi ve namuslu işçilikle, Türkiye'nin yarınlarını selamlıyor. Böyle birini herkesten önce keşfetmenin gururu da bana ait olsun.
