Ben gamlı hazan! Fenerbahçe'nin Rizespor karşısındaki futbolu, ancak "Kanarya'nın tüy dökme mevsimi bitti" hoşgörüsüyle açıklanabilir. Appiah'ın aldığı transfer ücretine yakışan oyunu ve Fenerbahçe'nin girdiği pozisyonları hayra yormak mümkün olsa da, Rizespor'un gücü ve Fenerbahçe'nin takım olma özelliğinden yoksun oluşu, pek hayra alamet değil. Üstelik 3 puan, elle atılan bir golle kazanılmışsa.
***
Alex, Rizespor karşısında bir çift bezgin ayaktı yine. Alex'in gölge oyunu, Fenerbahçe'de kaybolan arkadaşlığın, internet sitelerinde meydan okuma gücünün berbat bir yansımasıydı. Appiah, yenilgiye başkaldıran militandı. Geçtiği yerlere ayaklarındaki mührü bastı. Ve takımını hücuma kaldırmanın kestirme yollarını kullanan en zeki oyuncuydu. Selçuk'u yere göğe sığdıramayan futbol yorumcularını hayretle izliyorum. Piyanonun aynı tuşuna basanlara "usta piyanist" diyen hocalara(!) Fenerbahçe'yi yönlendiren ustalar, iki yıldır bu takıma egemen olan sistemin müritleri olarak, oynanan futboldan da gurur paylarını alsınlar. Ben gamlı hazan, Daum bahar... Ama ben vazgeçmeyeceğim, Fenerbahçe'yi uyandırmaktan.
***
Nobre'nin attığı gol, elinin kiri değil, yüreğinin kiridir. Özür dilemek yerine, elle attığı gole haklı nedenler bulmak, bir futbolcunun kişilik sorunudur. Hakemin biçareliğidir. Yöneticiliğin sportmenliğe yabancı oluşunun belgesidir. Ben Fenerbahçe'de yönetici olsam, elle gol atan futbolcumu, maçtan sonra Rizesporlu oyuncuların ayaklarını yıkamaya gönderirdim. Bir daha aynı ahlaksızlığı yapmasın diye... Ama kendilerine yapılan haksızlıklarda ülkeyi ayağa kaldıranlar, böyle "ahlaksız bir eylem için", kıllarını bile kıpırdatmıyor ya... O yüzden bu ülkedeki çocuklar için korkmakta haklıyım!
***
Çocukları zehirleyen sadece futbolcular değil. Asıl mesele televizyonlarda! Soracak soru bulamayanların, gerdek gecesine uzanan yorumları, futbolun ve televizyonculuğun doğasına aykırı, ama "aykırı olmak" prim yapıyor bu ülkede. Ne acıdır ki, hep aynı tavır ve sözcüklerle "o biçim" yorumlar yapanlar, tadını çıkarıyorlar krallıklarının... Elle atılan gole bile makyaj yapan adamın, ruhunda adalet olabilir mi? Ruhunda adalet olmayan bir adamın futbol yorumunda namus olabilir mi? Olmayınca olmuyor!
***
Galatasaray, yokluğun denizinde harika kulaçlar atıyor. Ligin en atak takımı, "bir gözü öbür göze düşman etmenin yöneticiliğine" karşı da mücadele veriyor. Galatasaray taraftarının haklı ve zarif protestosundan nasibini alması gerekenler, maçın sonucundan en az gurur payı alması gerekenlerdir. Ümit Karan ve Hasan Şaş'ın futbolu "eski sevgililerden gelen hediyeler" gibiydi. Kalbinden heyecan fışkıran Gerets'in, kazanmayı düşünürken, kolay gol yemenin önüne geçmeyi de bilmesi gerek.
***
Beşiktaş, ligi darmadağın etmeye hazır bir futbol takımı edasında. Taşlar yerine oturduğunda zıpkın gibi bir takım olacak. Kleberson ucuza alınmış pahalı bir tablo. Komplekslerinden öylesine arınmış ki, ihtişamına kafa tutan bir sadelik içinde. Ailton, Beşiktaş'ın galibiyet komandosu Siyah beyazlıların sorunu kanatlar. Hala Ali Güneş'ten medet ummak, galibiyete kapan kurmak gibi bir şey. ........ Haftanın en çok konuşulan pozisyonu, Yattara'nın Fatih'e attırdığı goldeki inceliğiydi. Ayrıca Malatyasporlu Toledo'nun, Galatasaray defansını hallaç pamuğu gibi dağıtması, büyüklerin transferde nasıl uyutulduğunun resmi belgesiydi. Daum'un çatık kaşları arasında kurulan hamakta, Fenerbahçe'nin geleceği uyutuluyor. Uyu yavrum ninni, büyüteyim seni. "Hadi oğlum, şuradan bir UEFA Kupası kap da getir!"
