Dimdik durmayı bilmek Ersun Yanal'ı Milli Takım'a getirenler şimdi göndermenin peşinde... Bir gün öyle, bir gün böyle yanardönerlik olmaz... İstikrar adına Yanal kesinlikle devam etmeli
Ligler de milli maçlar da bitti. Geriye işin muhabbetini yapmak kalmıştı ama o da bitti. Artık kadrolar şekillenecek, transferler yapılacak, alınan alınacak, satılan satılacak. Futbol emekçileri (teknik adamlar, futbolcular vs.) tatile çıktılar bile. Adamlar bilmem nerelerde güneşlenirken hala Daum'la ErsunYanal'ı göndermeye çalışanlar var. Her ikisi de görevinin başında, zaten kalmalılar da. Daum imzayı attı gitti, Ersun'un sözleşmesi devam ediyor. Alman basını 'Stuttgart'ı motive edebilecek tek isim Daum' yorumunu yaparken, bizim 'istemezük'çüler hala 30 yıl öncesine dönmeye çalışıyorlar. Neyse, Daum konusunu çok yazdık, çizdik o kalsın, biraz da Ersun Yanal'a dönelim. F.
Bahçeli futbolcuları kayırdığı ve oynattığı iddia edilen Yanal bakalım ne yapmış. Yunanistan maçında şampiyon takımdan sadece iki kişiyi (Rüştü, Ümit) 11'ine almış. Yani kayırma dedikleri işte bu. Başka ne yapmış? Hakan Şükür'e aslında kimsenin geçemeyeceği kıyağı geçmiş. Hakan özellikle G.Saray medyasının yerden yere vurduğu bir adam değil miydi? Bırakın milli takımı, G.Saray'a neden geldiğini acımasız şekilde sorgulamıyorlar mıydı? Gürcistan maçından sonra "Ne olur bu adamı artık milli takıma çağrılmasın" demiyorlar mıydı? Ersun Yanal da işte bunları yaptı, milli takımdan dışladı. Böylece bitmek üzere olan Hakan efsanesini yeniden canlandırdı. Hakan'ı sevmeyenler bütün bu olayları F.Bahçe'ye bağlayarak, yani sırf F.Bahçe düşmanlığı yüzünden aynı çizgide birleştiler. Takım arkadaşları (yukarıdan gelen emirlerle) Hakan'a gol attırabilmek için işin cılkını çıkarttılar. Bu yüzden kaybettikleri puanlar da oldu ama farkında olamadılar. Babası bile çıkıp televizyonda "Kadıköy'deki maçta (F.Bahçeliler istemiş), Rüştü kaptan çıksın diye Hakan'ı oynatmadılar" dedi. Herhalde Atina'daki maçı mutlaka bilmeyerek(!) unutmuştur. Tabii canım zaten orada da Panathinaikoslular istememişti. Futbol hayatı bitmekte olan futbolcuyu gündeme oturtup, çiçeği burnunda bir teknik adamı yeme operasyonu yaptılar. Maçlara bir bakıyorum, Ukrayna'dan başka anormal skor yok (Gürcistan'ı saymayın, o maçta yaşananları unutmayın. Bakın Hakan'ınız bile bizi kurtaramamıştı). Neymiş Danimarka ile Yunanistan'ı niye deplasmanda yenememişiz! Ayıptır yahu, onlar da bizi yenemedi. Üstelik her iki maçta da üstün oynayan, topları direkten dönen, penaltı kaçıran biz olmamıza rağmen gene bardağın boş tarafına bakıyorlar. İddia ediyorum, bu takım Almanya'ya gidecektir ve Yanal'la gidecektir. Avrupa Şampiyonası'na da (iki kere) Dünya Kupası'na da giderken son derece zayıf gruplarda, zor bela ikinci olabilmiştik. O zamanlarda ne Terim'lere ne Denizli'lere ne de Güneş'lere bu kadar saldırı olmamıştı. Şimdi Yanal'dan ne istiyorsunuz. Sizler adamı zorla getirirken biz "Olmaz" diyorduk. Şimdi savunan kim, saldıran kim? Bu bir düşünce tarzıdır, bir felsefedir. Ben futbolda (aslında her alanda) istikrarın olduğu yerde başarının geleceğini tüm kalbimle savunuyorum. Yazdıklarımın, düşüncelerimin (çok aykırı durumlar haricinde) bekçisi olurum. Bir gün öyle, bir gün böyle yanardönerlikle işim olmaz. O yüzden istikrar adına Daum'un arkasında dimdik durduğum gibi Yanal'ın arkasında da o şekilde durmayı bilirim. Gücümüz yettiğince..
