Önceki gün vefat eden eski milli atlet-futbolcu ve gazetemiz yazarı Şevki Şenlen'i dün son yolculuğuna uğurladık. Şenlen'in F.Bahçe ve Eskişehirspor formalarına sarılı naaşı Erenköy Galip Paşa Camii'nde öğle namazı sonrası kılınan cenaze namazının ardından Beykoz Yeni Mahalle Mezarlığı'na defnedildi. Şenlen'i son yolculuğunda F.Bahçe Başkanı Aziz Yıldırım ve yöneticiler ile Rüştü Reçber, eski sporcu arkadaşları ve yakınları yalnız bırakmadı.
*** Koşarken düşenler... Çoğumuz, ömrü boyunca nice maç konuştu. Bazı maçlar iz bıraktı, birçoğu unutuldu gitti. Nice futbolcu da öyle; bazıları ancak yaşadığı sürece hatırlandı, anıtlaştı denenleri bile genellikle çok az kişi hatırladı... Şevki Şenlen'i giydiği dört formayla da, Ankara Demirspor, Eskişehirspor, G.Saray ve F.Bahçe'de izlemiştim. Atletizmden, üstelik rekorlarla geldiği için, özellikle Es Es'te tam bir rüzgarın çocuğu idi. Sonra, iki büyükte, solaçıktan sol beke, kanat çocuğu idi...
Yakın zamanlarda TV programlarında, daha yorgun, durgun bir halini görmüşsünüzdür belki. Hayatın ve elbette ölümün ironisi bazen böyle çıkıyor: Körük gibi ciğerleriyle tabiri caizse dört nala koşan bir adam, ciğerlerinden vuruluyor... O körükler, bir gün, erken bir zamanda, tükenebiliyor. Bir zamanlar "Ne nefes be!" diyerek soluğun kesilerek izlemişsin ya, son nefes oradan veriliyor. Tam da formasını giydiğin iki takımın final maçı öncesi, göremeden, finalini oynuyorsun. Allah rahmet eylesin. Ve unutulmasın... Umur TALU
*** Mehmet Şevki Şenlen (1949-2005) Adı, soyadı Açılır parantez Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti Kapanır, parantez. O şimdi kitaplarda bir isim, bir soyadı Bir parantez içinde doğum, ölüm yılları.
Behçet Necatigil'in şiirinde olduğu gibi Şevki abi de artık bir çizgilik yerde hapis. Ancak Şevki abi o çizgiye çok şey sığdırdı. Ölüm giden için mi, kalan için mi daha acı verir, gidip de gelen olmadığı için mi bilmiyoruz. Ancak bildiğimiz bir şey var ki, Şevki abi adam gibi adamdı. Hakkını helal et Şevki abi. Bizim varsa biz de helal ettik. Nur içinde yat, mekanın cennet olsun. Şaban ÖZDEN Şaban ÖZDEN
dört nala koşan bir adam, ciğerlerinden vuruluyor... O körükler, bir gün, erken bir zamanda, tükenebiliyor. Bir zamanlar "Ne nefes be!" diyerek soluğun kesilerek izlemişsin ya, son nefes oradan veriliyor. Tam da formasını giydiğin iki takımın final maçı öncesi, göremeden, finalini oynuyorsun. Allah rahmet eylesin. Ve unutulmasın... Umur TALU 
