Kalemimin sapını acıyla donattım! Ben bugün G.Birliği maçıyla beraber, Çarşamba günkü maçın sevincini, eğlencesini, mutluluğunu anlatarak başlamayacak mıydım yazıma? Kupa maçı öncesi, spor yazarı (!) olarak katıldığım ilk televizyon programında Galatasaray'ın yeneceğinden %100 eminim derken, hem inançlı hem de öngörülü biri olduğumun gururunu sizlere paylaşmayacak mıydım? Bir gün önce açık artırmadan aldığım Rüya takımı futbolcularının imzaladığı formayı almaya Flora'ya gidişimin güzel anektodlarını yazmayacak mıydım? Kolum, kanadım, kalemim kırık.. Hafta içi alkıştan patlayan ellerimle bugün dizlerimi dövüyorum, arkadaşlarıma mesaj yoluyla attığım taşlara kafamı vuruyorum. Fenerbahçe'nin puan kaybedeceğini bilmiştim de ligde hiçbir iddiası kalmayan G.Birliği'nin diğer Anadolu takımları gibi karşımızda aslan kesileceğini görememiştim işte.. Hele gelecek yıl Beşiktaş'a gidecek olan Ali Tandoğan'ın extra hırsına, sertliğine anlam vermek mümkün değildi. 11 yaşında ilk Galatasaray maçına getirdiğim minik Cimbomlu arkadaşıma vereceğim hediye bu olmamalıydı. 5-1'lik hiç de tesadüfi olmayan galibiyetin ve kupanın gazıyla tribünleri hınca hınç dolduran taraftar, bu önemli bir galibiyeti üç günde unutup yuhalayarak Hagi'ye, çarşamba kral ilan ettiğimiz Hagi de, Hakan - Cafercan değişikliğiyle taraftara ayıp etti. Hakan'ın kazanma hırsından ve anlık sinirinden dolayı, takmak için birçoklarının canını vereceği Galatasaray takımı kaptanlık pazu bandını yere atmasının hatasını anlayıp camiadan ve taraftarlardan özür dileyeceğinden eminim. Emin olamadığım, bu sezon bilmem kaçıncı kere bizlere verilmeyen penaltıların özrünü kimin dileyeceği. Lig şampiyonluğunu yıllardır üç takımdan biri kazandığına göre, şampiyon takımın teknik direktörünü gereğinden fazla tebrik ve takdir etmek çok da doğru değil. Onun için kaybettikten sonra küçük kupa diye beğenilmeyen Türkiye Kupası o kadar da küçük bir kupa değildir. Ligden daha adil şartlarda mücadele edilen ve 26 takımın şansının eşit olduğu Türkiye Kupası'nın neredeyse şampiyonluktan daha zor olduğunu söylemek pek yanlış olmayacaktır. Yine de bir takım sezonda 2 kere -iddia ediyorum üç olacak- ezeli rakibine hem oyun hem de skor olarak farklı yeniliyorsa, ben o takımın taraftarı olsam, şampiyonluğu istemiyorum, alın sizin olsun!
