O top o kaleye girmezdi Trabzon gibi ağır bir deplasmandan moralle çıkan Fenerbahçe fizik yorgunluğunu da beraberinde götürmüştü Prag'a. Üstelik Hooijdonk, Servet, Deniz gibi kuleleri ve Serkan gibi savaşçısından da yoksundu. Rakip Çek futbolunun tipik temsilcisi, tekniği olmayan ancak fiziğe dayalı, hızlı kanat futbolu oynayan ve hava topu üstünlüğü olan Sparta Prag'tı. Futbolcuların kendileri sahada ancak beyinlerinin bir yarısı da Menchester'den gelecek olumlu haberlerdeydi. Bir yanda Şampiyonlar Ligi bir yanda UEFA, olmak ya da olmamak savaşındaydılar. Dondurucu soğuğun yanı sıra Türkiye'de bile görmeye alışık olmadığımız ağır zemin koşulları da en az rakip kadar yorucu ve yıpratıcıydı. Bu kez ilk maçlardaki gibi "panik atak" futbolu oynamak yerine sahaya çok akılcı yayılarak "kora kor" ve yardımlaşmacı bir mücadeleyi ortaya koydu Fenerbahçe. Nitekim maçın ilk gol pozisyonları da 10 ve 11. dakikalarda Fenerbahçe'den geldi. Sparta Prag ilk etkili atağını 19. dakikada Zelenka ile yaptı. Zeminin azizliği ile defansın hatasıyla ikram edilen net pozisyonun dışarı gitmesi maçın döndüğü andı. Hemen ardından bir kanat akınında maçın en çalışkan isimlerinden Nobre'nin kafa şutu kaleciden dönerken aynı dakika içinde gelecek golün de sinyalini veriyordu. Alex'in 40. dakikada Nobre'ye verdiği mükemmel pas kalecinin bacak arasından geçerken son anda kıl payı kornere çıkmasa maç o anda kopacaktı. Üçüncü çeyreğin başından itibaren Fenerbahçe'de kaçınılmaz olarak fizik düşüşü de başladı. Çok ağır saha ve hava koşullarına rağmen iyi direnen, ayağa pas yapan ve sahaya iyi yayılan Fenerbahçe tam 8 yıl sonra Avrupa Kupaları'ndaki ilk Şampiyonlar Ligi'ndeki ikinci deplasman galibiyetini aldı. Bu galibiyeti ile Avrupa'ya veda etmek yerine kulvar değiştirerek UEFA Kupası'na kalmayı garantiledi. Sparta Prag'ın hesap edemediği çok önemli bir şey de sarı-lacivertli toptu. Renkleri büyülü o top Fenerbahçe'nin boş kalesine yuvarlansa bile o kaleye girmezdi. Renklerine ihanet edemezdi. Ve etmedi de.
