Delege hikayeleri 11Aralık 2004 tarihinde kırkın üzerindeki federasyon başkanı için seçimler yapılacak. Sporun demokrasi kuralları çerçevesinde "seçilmişler'' tarafından yönetilmesi elbette güzel olanı. Tıpkı ülke yönetimi gibi. Ama bu konuda son günlerde gerçekten komediler yaşanıyor. Biz de TSYD Genel Merkez Yönetim Kurulu üyesi olarak seçimlerde oy kullanacağız. Yani, delegeyiz. İşin içine ilerleyen günlerde geçmişte olduğu gibi mafya karışacak mı bilemiyoruz ama yaşadıklarımız çok komik. İşte bizim başımıza gelenler. Adayı neredeyse 30 senedir tanıyoruz. Eski bir sporcu. Cep telefonumuzu nasılsa bulmuş, bayramda mesaj atıyor. "Bayramınızı kutlar... vs.. vs..'' İmza olarak ismini veriyor, altına ekliyor.
"X federasyonu başkan adayı" Yahu birbirimizi tanıyoruz. Adaylığını niye ekliyorsun? Tebrik değil bu. "Eniştenin durup dururken baldızını öpmesi" gibi bir şey. Bir başka hikaye. ".. hayatım iyi günler. Ne var ne yok? Çoluk çocuk nasıl?" Cevabımız şöyle. "Sağolasın, iyiler. Büyük oğlanı evlendirdik birkaç zaman önce. Çalışıp duruyoruz." Yakın ilgi devam ediyor. ''Kızın nasıl?'' Tövbe, bizim hanımın bir yanlışı olmadıysa kızımız yok. Gelinim SUZAN, kızımdan da öte bir sevgi doruğunda. Ama bizden olma kızımız yok. Ve konuşmanın son bölümü. "X federasyonu başkanlığına adayım da..." Ve bir başkası... "Doğan bey iyi akşamlar. Ben .... ..... Ben bilmem ne federasyonu başkanı adayı.'' Güzel. Ses tonu oldukça gür. Ardından fısıldayan bir ses. ''eski milletvekili'' Hani, "yersen." Parlamenterleri tanırsan "yemezsin", tanımıyorsan güzel bir baskı unsuru. Sanki biz "Emret Bakanım"ın müsteşarıyız ya. İnanın hepsi yaşandı. Daha da 11 Aralık'a epey var. Bu yazıyı okumayanlar olursa hikayeler çoğalır. Gerekirse anlatırız sizlere. Ama 2004 yılında dünyada kendine yer arayan sporumuza nasıl anlatacağız bunları? Ya da çocuklara bu tür seçimlerle sporumuzun yönetildiğini!
