Tek kalede beraberlik Ne hatır, ne gönül, ne de şike, İşte Türkiye. Danimarka karşısında oyuna öyle bir başlıyoruz ki, sanki Ersun Hoca dün yazdıklarımı okumuş ve aynaya bakmış gibi. "Tam saha pres, tehlike başlamadan rakibi faulle durdurma, pas ve atak yüzdesi yüksek pozisyon zenginlikleri" evet bunların hepsi. Herşey istediğimiz ve beklediğimiz şablonda gerçekleşen ilk 27 dakika böyle geçti. Bu dakikaya kadar oyunun kontrolü bizde. İsimlerinden bile korkulan Danimarkalılar "Gravesen, Tomasson, Jorgensen ve Helveg sahada var ama oyunda adeta hiç yoklardı. Türkiye'nin en kolay faul alan ve yaptıklarıysa hiç görülmeyen kanat oyuncusu İbrahim Üzülmez maçın hakemi İtalyan polisine fena yakalanıyor ve bu dakikaya kadar doğru dürüst pozisyon bile bulamayan Danimarkalılar 1-0 öne geçiyordu. Benzer maçlarda böyle talihsiz goller yenilince psikolojik olarak yıkıldıklarına ve çözüldüklerine çoklukla şahit olduğumuz futbolcularımız sanki mağlup değillermişcesine yenilen golü umursamadılar ve profesyonelliklerini oyun formatını bozmadan devam ettirdiler. Okan'a Gronkjaer tarafından yapılan gizli faulü İtalyan polisi gözden kaçırmayınca Danimarkalılar sahada 10 kişi kaldı. Bu dakikadan sonra devre bitene kadar gurbetçilerimizin ahlar, vahlar arasındaki haykırışları adeta kulaklarımızı çınlattı. İkinci 45'e de iyi başlıyoruz. Müsabakayı kusursuz yöneten İtalyan hakem 57'de penaltıyı mükemmel süzüyor ve beyaz noktayı gösteriyor. Avrupalı yıldızımız Nihat atışında topu direğe nişanlıyor, işte bu Türkiyemizin şanssız ve bu kupadaki en hüzünlü anıydı. Yedeği bile Rommedahl olan Danimarka 70. dakikada Nihat'ın köşeyi bulan süper kafa golüne engel olamayınca skorbortta denge geliyordu. Tabii ki bu arada Ersun Hoca'nın yaptığı yürekli ve cesur değişikliklerin etkisini unutmamak gerekir. Kim ne derse desin tebrikler hoca ve çocuklar. Burada kaybettiğimiz 2 puana yanıyorum ve onu çok arayayacağız.
