Hakem mi, sistem mi? Önce Asbaşkan Kıvanç Oktay patladı: "Hakem hataları devam ederse, taraftarlarımızın sahaya inmesine engel olamayız." Sonunun nelere yol açacağı düşünülmeden söylenen, "Anarşiye çağrı" niteliğindeki tehlikeli demeç! Ardından Başkan Yıldırım Demirören'den canı yanmışların, haksızlığa uğramışların isyan çığlığı: "Hakemlerin, öteki takımlara karşı göstermedikleri ön yargılı tavrı sürüyor. Bizi sevmiyorlar." Canhıraş feryatlarda, haksızlığa uğramışlık kadar "Başarısızlığa mazeret" duyguları da var. Ancak Demirören'in şu sözleri duymazlıktan gelinemez: "Beşiktaş'ı geçen yıl mahkemeye veren MHK Atama Komisyonu Başkanı Muhittin Boşat, iyi hakemleri bize vermiyor. İstifa etsin." Başkan, yerden göğe haklı da, çöküşün sorumlusu olarak salt hakemleri göstermek, Beşiktaş'ı bekleyen felaketi görmezden gelmektir. Gaflet uykusundan hala uyanmamaktır. Teknik direktöre güven, inanç; bir yere kadar "doğru" yöneticilik düşüncesi ama Del Bosque'nin "Takım 15. haftadan sonra kimliğini bulacak" sözüne kanan Demirören yönetiminden başka "düzlüğe çıkaran ışık" görene rastlayamadım. Bıktım ama bir kez daha yazacağım... Del Bosque'nin inatla oynattığı yapıya bir türlü uymayan 4-4-2 sistemi, 20 milyon dolarlık takımı bitirdi. "Sistem kurbanı" Beşiktaş, futbolu doğru futbolcu, yapısına uygun iki yıl önce şampiyonluk getiren doğru sistemle (3-5-2) oynasaydı, hakemler önyargılı da olsalar, vız gelirdi. Demirören-Oktay ikilisi, 102 yıllık tarihi sekiz haftada 14. sıraya gömen nedeni, Del Bosque sisteminde arasalardı hakem camiasına cephe açmayacaklardı. Salt hakem camiası değil, Demirören, Trabzonspor'dan sonra Çaykur Rizespor ile B.B Ankaraspor'un teknik direktörlerine de göz koyarak, "Kafamı kızdırmasınlar, üçünü (Samet Aybaba, Ziya Doğan, Rıza Çalımbay) birden alırım" kabadayılığıyla huzurunu bozduğu üç camiayı karşısına aldı. Del Bosque için "Sonuna kadar arkasındayım" sözlerini, daha soğumadan çiğneyerek. Etik değerlere, fair-play'e ihanet etmekten... Hepsinden önemlisi; Beşiktaş'ın tarihi "şanlı" yapan değerlerden terbiyesini, rakibe saygıyı incitmeden çekinmeden... Hiç şık olmadı!..
