Kıyamet alameti! Sağım solum "Kıyamet alameti bu" diyenlerle dolu son günlerde... Yunanistan ile aramızda esen dostluk rüzgarları rahatsız ediyor yine birilerini. Aslında onlardan sadece bizde yok; komşuda da, benzer modelleri piyasada tarih boyunca! Onlar bize "barbar" deyivermiş ve çocuklarını bu korku, kinle büyütmüşler.. Bizler de "Yunan'dan dost olmaz" diyerek kine kinle karşılık vermeyi maharet saymışız açıkcası... Yunanistan'daydım önceki gün... Aralarında, kafasında haçlı zihniyetinin eseri zırhlar takanlar, tişörtünde Türk bayrağına saygısız motifler taşıyanlar ve milli marşımızı ıslıklayanlar da vardı elbet. Ama çoğunluğun barışa, insanlığa ve medeniyete olan özlemi gözardı edilemezdi. Viyana kapılarına dayandığımızdan bu yana, "Anneciğim Türkler geliyor" diyor Yunanı, Avusturyalısı ve bilumum Avrupalısı! İşin özü şu ki; iki ülke arasındaki dostluğun, düşmanlıktan çok fazla getirisi olacağını biliyor artık Ege'nin iki yakası. Pire'deki maçta bunu hissetmemeniz elde değildi. Fakat aralarında hala (Tıpkı bizler gibi) fitilciler var. Yine de onlar son sınavdan başarı ile çıktılar. Arnavutluk maçının gecesi ölen Arnavut olayını unutmak ve unutturmak istediklerini gösterdiler. Hatta taşkınlık yapanları bizzat kendileri dövdüler! Yıllardır husumetle birbirine bakan iki ülkenin maçında kayda değer bir olay yaşanmamış olması, FIFA'nın gözünde bize kocaman bir artı kazandırmıştır. İstanbul'daki maçta da bizim aynı titizliği göstermemiz gerekmektedir. Yine de, yüreğinde savaşa nefret, dostluğa özlem beslemek kıyameti anımsattıkça içimizden birilerine; rüzgarların yeniden sert esmesi hiç de zor olmayacaktır. Pamuk ipliğine de bağlı olsa, Yunanistan'da bir Türk olarak, ilk kez böylesi huzur içinde bir maç izlediğim için mutluyum... Futbolun önüne hiçbir şeyin geçemediğine tanık olduğum için şanslıyım...
