Beşiktaş, İnter Hava Yolları'ndan uçak kiralayınca "Düşer mi!" muhabbeti başladı, bizimki değil ama aynı şirketin başka bir uçağı pistten çıktı!.
Yer Almanya, Bad Worishofen'daki Beşiktaş kampı... Futbol Şube Sorumlusu Kıvanç Oktay, Spor Direktörü Erdil Arpacı ile konuşuyor. Konu şu; Beşiktaş kafilesi cuma sabahı 10.30 THY uçağında yedek, 50 kişilik kafileye yer bulunması neredeyse imkansız gibi. MNG'nin perşembe gecesi kalkan bir uçağı var ama en geç 22.00'de kalkması gerekiyor. Beşiktaş çarşamba günü Partizan'ı yener ve perşembe akşamı saat 20.00'de Feyenoord'la final oynarsa bu uçağa da yetişme şansı yok... Kıvanç Oktay'la Erdil Arpacı bu konuda dertleşirken Sergen atılıyor şakayla karışık "Partizan'a yenilelim abi, bir gün daha mı kalacağız burada!"... Bir yandan Sergen'in şakası akılları kurcalarken diğer yandan özel uçak arayışı sürüyor. Sonunda Beşiktaş, İnter Hava Yolları'ndan bir uçak kiralıyor ve final oynasa bile cuma sabahı 06.00'da rahat rahat binebileceği bir uçağı oluyor. Beşiktaş Asbaşkanı Kıvanç Oktay, büyük bir sorunu halletmiş olmanın keyfiyle son idmanı izleyen gazetecilere "İnter Hava Yolları'ndan uçak bulduk yerimiz var, isteyen gelebilir arkadaşlar" diyerek hepimizi mutlu eden bir jest yapıyor. 19 günlük kamp herkesi yormuş, Beşiktaş'ın özel uçağından birkaç saat sonra kalkacak tarifeli uçaklarımız var ama hem takımla birlikte gelmek, hem de birkaç saat önce hasreti sona erdirmek cazip geliyor çoğumuza... Üstelik Kıvanç bey espri yapmayı da ihmal etmiyor, "uçağın bir numaralı koltuğu dolu geliyor" diyerek... Yani o koltukta yeni transfer Juanfran var! Elbette bunun şaka olduğunu hepimiz biliyoruz ama yine de uçak cazip... Tek sorun hava yolu şirketini herkesin ilk kez duyuyor olması... En başta şimdilerde Futbol Federasyonu Yönetim Kurulu Üyesi olan Celal Polat, "Ya Kıvanç bu uçak düşmesin, ben bu şirketi hiç duymadım" diyor... Kıvanç Oktay, "Ağzınızı hayıra açın yeni uçakmış, iki yıllıkmış, neden düşsün" diyor ama aynı tereddütü yaşadığını da gizleyemiyor. Birileri "Bu şirket on gün önce kurulmuş" deyiverdi... Taş atıldı mı kuyuya, çıkar bakalım şimdi çıkarabilirsen... -Şirket yeni olsun kardeşim, uçak da yeni ya... -Abi hakikaten bu şirketin ilk müşterileri biz miyiz? -Yahu bu İnter Kulübü'nün şirketi olmasın!... Bilimsel yorum ve tahminlerimiz yavaş yavaş azalırken, "Allah korusun" temennileri arasında "Düşmez canım, neden düşsün?" diyenler çoğalmaya başladı... Karar verdik, uçak düşmez, yani gidiyoruz... Sabah 05.00, Münih Havaalanı... Dillerden düşmeyen uçağımızı bekliyoruz... 06.00'da uçacağımız söylenmişti önce, tabelaya baktığımızda 06.30'u gördük ama yapacak bir şey yoktu... Ona da razı olmuşken 45 dakika rötar eklendi üzerine... İstanbul'dan gelmesi gereken uçağımız gelemez olmuştu... "Uçak gelemeden düştü" muhabbeti başladı bu kez... Düşen uçak esprileri birbirini izlerken, çağrı yapıldı... Derken uçağa biniş ve ilk izlenim... Kırmızı elbiseli hostesler, yemyeşil koltuklar. Nedense bir gariplik var. Yani uçak iki yaşında bir uçağa hiç benzemiyor... "Herhalde nüfusa geç yazdırılmış" diye düşünmeden edemiyor insan... Hostese sormamız gereken o kadar çok soru var ki. Hostes hanım "Ne içersiniz?" dediğinde biz "Bu şirket ne zaman kuruldu?" diyoruz... El cevap: -On yıllık şirket bu, yani yeni değil... Şey biz on günlük diye duymuştuk ama... -Olur mu canım... Peki uçak yeni mi? -Eee bu yeni... Gerçekten mi? -Yani yeni kiralandı... Anladım, yani yeni kiralandı ama aslında eski uçak... -Evet... Uçak hakkında birçok bilgi sahibi olmuştuk... Üstelik edindiğimiz tüm bilgiler, ilk söylenenlerin tersiydi. On günlük şirket yerine on yıllık bir şirketle karşılaşmış, iki yaşında bir uçak yerine de ondört yıllık bir uçak bulmuştuk. (Uçağın ondört yaşında olduğunu inince Kıvanç bey kulağıma söyledi) Yerimize yerleştikten birkaç dakika sonra uçak havadaydı... İçimden, "Bu alet uçmayı biliyor" diye geçirdim... Yani, adamlar yapıyor kardeşim geyiği... Sonra uçtuk, ve sağ-salim indik... "Boşuna endişelendi birçok kişi, uçak; uçak gibi uçtu ve indi" diyerek vedalaştık eş-dostla... Biz 23 Temmuz Cuma sabahı indik İstanbul'a... Pazar akşamı haberleri izleyene kadar uçak ve şirket hakkındaki esprilerimizi unutmuştum bile... Taa ki önceki güne kadar... Pazar akşamı televizyonu izlerken faltaşı gibi açıldı gözlerim. Atatürk Hava Limanı pisti bir uçağa dar gelmişti... Pistten çıkmış, tekeri çıkmış, kanadı kırılmış v.s. Uçak kazası duyunca elbette pürdikkat kesildim. Bir de ne göreyim, kocaman "İnter" yazıyor uçağın üstünde... Yani bizim İnter... Uçak bizimki mi onu anlamak mümkün değil ama şirket bizimkiydi, o kesin... Bilmiyorum ne desem Kıvanç bey... Sizce ucuz mu kurtulduk... Yoksa bir tesadüf mü bu? Yine de bir daha özel uçak ararken bana kalırsa daha yaşlı bir şirket ve daha genç bir uçak tercih edin... Hayır, ben sizleri düşündüğüm için söylüyorum....
