Herşeyi para olmuş Gençler alkışı hak ediyor, Tanjeviç de kenarda çok iyi. Bu nedenle "Keşke Hidayet ve Mehmet de oynasaydı" dedim Fakat Mehmet'in röportajını okuyunca inanamadım. Onu almadıkları için bağırdıklarımdan özür dilemem gerekiyor
AMilli Basketbol Takımı, Slovenya engelini de geçmesini bildi. Ortaya konulan mücadeleyi ve Arjantin karşısındaki şansını nasıl değerlendiriyorsunuz? Bizim esas maçımız Yunanistan'laydı. Yunanistan'ı yenseydik, Fransa ile oynayacaktık. Madalya şansımız garantiydi. O kritik maçı kaybettik. Fransa ile Arjantin arasında Himalayalar kadar fark var. Yani biz madalyayı Yunanistan karşısında kaybettik. Arjantin'i yenmek hayaller üstünde bir mucize olur.
MADALYAYI ALMIŞTIK Her galibiyet bir mucize olarak değerlendiriliyor aslında. Basının abartmasına bakmayın. Bugüne kadar yendiğimiz takımlar ile 100 maç yapsak, en azından 50'sini zaten kazanırız. Yenmemiz mümkün olmayan hiçbir takımı yenmedik. Yenebileceğimiz takımları yendik. Tabii bazı konuları da birbirinden ayırt etmek gerekiyor. Bir kere bu gençler olağanüstü oynuyor. Bu başka bir şey. Başarılarına gölge düşürmeye kimsenin gölge düşürmeye hakkı yok. Tanyeviç, takımı gayet iyi yönetiyor. İlk defa kenardan koch çıktı. Ama bu işin elma tarafı. Bir de armut tarafı var. Tanyeviç'in yönettiği bu takımda bir Hido, bir Memo olsaydı bu takım Yunanistan'ı da, Fransa'yı da yenmişti ve daha şimdiden madalyayı boynuna takmıştı. İki şeyi birbirinden ayırt etmek lazım. Biz bunu bir türlü ayırt edemiyoruz. Şimdi 2002'de Dünya 3.'sü olduk, güzel bir şey. Ama kimse Dünya şampiyonluğunu kaçırdığımızı düşünmedi. Brezilya o halindeyken, biz Dünya şampiyonluğunu kaçırdık. Yürekli, cesur, kenarda iyi yöneten bir hocamız olsaydı, biz Brezilya'yı yenerdik. Yenebileceğimizi biz iki maçta da gösterdik. Kaybetmemizin sebebi hoca farkıdır. Nerede şimdi o hoca? Ne yaptığını bilen var mı? 3.'lüğe sevinirken, 1.'liği kaybettiğimizi unuttuk. Şimdi son 8'e kalmanın çığlıklarına atarken madalyayı kaçırdığımızı kimse görmüyor. Madalya artık mucizeye bağlı. Halbuki Yunanistan'ı yenseydik, mucize falan olmayacaktı. Tam tersine Tony Parker'sız Fransa'ya bizi yenmesi için mucize gerekecekti.
BENİM İÇİM GİDİYOR Keşke "Hido olsaydı, keşke Memo olsaydı" demek bu gençlerin olağanüstü mücadelesini gölgelemek değil. Bunlar çok farklı düşünceler. Çok ayrı yorumlanması gereken konular. Gençler fevkalade alkışı hak ediyor ve Tanjeviç kenardan takımı çok iyi yönetiyor. Onun için "Keşke bunların yanında Hido ve Memo da olsaydı" dedim. Ama "Memo" derken bir parentez açıyorum: Ece Vahapoğlu'nun Takvim'de yaptığı söyleşiyi okudum. Mehmet Okur'a "İçin gitmiyor mu orada olmak için" diyor Ece ve Memo, "Hayır" yanıtını veriyor. Sen bu ülkenin 50 milyon dolara sözleşme imzalayacak kadar iyi bir basketbolcusu olacaksın, takıma alınmayacaksın, oynamayacaksın ve o maçları izlerken için gitmeyecek! Bu nasıl sporculuk, nasıl bir milliyetçiliktir anlamaya imkân yok. O zaman "Memo'yu almayanlar haklı herhalde" diye düşündüm. İnanamadım... Benim orada olmak için içim gidiyor, "Mehmet istemiyorum" diyor. Sen o zaman ruhunu 50 milyon dolarlık sözleşmeye satmışsın, Mehmet kardeşim. O zaman Memo'yu almadıkları için bas bas bağırdıklarımdan özür dilemem lazım. Korkunç bir şey bu ve Mehmet'ten de bu konuda herhangi bir düzeltme gelmedi.
