Adalet krizi Liderliğin kalbi hızlı atıyor. Hakemlik "adalet krizi" geçiriyor. Tribünler için değil, gecelerin gerilimine elektrik yükleyen hakemler için anons istiyoruz! Zafer Önder İpek ve benzerleri için... Galatasaray, hakem ilmiğinde sallanmaktan, olağanüstü mücadeleyle kurtuldu. Peki ya alın teri, ya emek? Türkiye tehlikeli bir ülke... Burada adalet izinde, hakemlik geçmiş yılların izinde... Bu yıl da şampiyonluğu hakemler belirleyecek demek!
* Galatasaray'ın attığı üçüncü goldeki mücadele ruhunu bir kez daha izleyin. O mücadele ruhunu hangi para satın alabilir? Paranın gücünün yetmediği gerçeklere, hakemlerin gücü yetiyorsa, orada durmak gerekir. Bu ülkenin yorumcularında adalet var mı ki, hakemlerde olsun! Galatasaray taraftarlarının yorumcular için açtığı "pankartlarda" haklılık payını inkar edebilir misiniz? Düdükle alın teri arasında mutlak itaat olması gerekir. Yorumculukla namus arasında da... Bu ülkede "başkanlardan medet umma diliyle" konuşan yorumcular oldukça, adaletsizlik sadece "kanal" değiştirecektir.
* Gelelim futbolun teknik masallarına... Fenerbahçe'de kötü futbolun büyüsü bir nebze olsun bozuldu ve ligde beyaz sayfa açıldı. Ankaragücü karşısında, kötü oynadığı dakikalarda bile "Ben bu maçı kazanırım" ağırlığını hissettirmek belki de "en garantili sistem" demek. Bazen "fener alaylarının ışığı" kendinde gizli... Hele Alex gibi umutsuzluğun sisini dağıtan bir güneş varken...
* Alex için attığı gole yakışan cümleler arıyor insan. Alex'in ayaklarında kader yazısı var, onun ayaklarından çıkan toplar, "bir bebeğin doğum anı." Alex'i Avrupa'ya yakıştıramayan düşüncelerin yerine, ülkemizdeki en renklil futbol resminin tesellisine kapılmak, daha anlamlı değil mi? Onda, "Gollerden gol beğen" diyen eski zaman masalcılarının cömertliği var. Hınca hınç toplanmış defansları bile, birbirine düşürecek kadar hünerli "top atışlarının" sahibi olan birinin eksiklerini boş verin. En çok "kadı kızlarında" aranır kusurlar! Ama ondaki sırrı miras olarak alacak, bir tane genç bile Fenerbahçe takımında forma giymiyor ya... İşin en acı tarafı bu!
* Galatasaray, etini dişine takıyor, geride kalmamak için. Pazar gecesi, hakem Zafer Önder İpek'in gözlerinin pususundan son anda kurtuldu. Sadece penaltı pozisyonu değil, birçok pozisyonda iyi niyet taşımadığı besbelli bir hakemle mücadele etmek, futbolun yaradılışında yoktur. Böyle hakemlerin görev yapması kadar tehlikeli bir şey olamaz. Onlar takımlar arasındaki nefreti körüklemekten de sanık. Çünkü pazar gecesinin elektriği, çarşamba gecesi oynanacak olan kupa maçına yüklendi. İki eski dostu, iki yeni düşman haline getiren sistem tıkır tıkır işlerken, çarşamba gecesinin "kurtlar sofrası" değil, "dostlar sofrası" olması tek dileğimiz.
* Çocukluğumda, üzerinden tank geçmemiş sokakları özlerdim. Şimdi hakemlerin ayağının basmadığı toprakları özlüyorum. Bir de gördüklerimizi bizlerden gizleyen televizyonlara inat, görmediklerimizi dürüstçe anlatan radyolu günleri...
